സത്യം

സത്യമാണ് നിത്യവും

വെണ്മയായ താരകം

ഓര്‍ത്തുകൊള്‍ക കൂട്ടരേ 

ചേര്‍ത്തുകൊള്‍കിതെപ്പൊഴും.

വാക്കിലും നടപ്പിലും 

നിത്യജീവിതത്തിലും

ഒത്തുചേര്‍ന്നു പോകുവാന്‍ 

സത്യസന്ധരാക നാം.

തത്തമ്മ

കുട്ടി :  പച്ചത്തത്തെ സുന്ദരി മുത്തേ

           കൊച്ചു വെളുപ്പിനെയെങ്ങോട്ടാ?

തത്ത :  ആഹാരത്തിനു വകതേടിഞാ-

           നോടി നടപ്പൂ കുഞ്ഞനിയാ. 

കുട്ടി :  അഞ്ജന മെഴുതിയ നിന്‍ കണ്ണിണകളി   

           ലെന്തേയിത്തിരി സന്താപം?  

തത്ത :  കുഞ്ഞെയിന്നലെയന്തി വരേയ്കുമൊ-   

           രഞ്ചരിപോലും കിട്ടീലാ. 

കുട്ടി :  ഒരുപിടി ധാന്യം ഞാന്‍ നല്‍കീടാ - 

          മെന്നുടെകൂടെപ്പോരുക നീ. 

തത്ത :  കുഞ്ഞേ നിന്നുടെയുള്ളിലെ നെയ്ത്തിരി-    

           വെട്ടം ലോകം കാണട്ടെ.  

ആഗ്രഹം

കുഞ്ഞിളം തുമ്പിക്കു മാനത്തു ദൂരത്തു-
ചുറ്റിക്കറങ്ങുവാന്‍ മോഹമായി
തന്നുടെയാഗ്രഹം മാതാവിനോടവള്‍
ചെന്നു പറഞ്ഞിട്ടു യാത്രയായി.
കൂട്ടില്‍ നിന്നും കുറേ സഞ്ചരിച്ചപ്പഴോ
കുഞ്ഞിച്ചിറകു തളര്‍ന്നു പോയി
ഏന്തിവലിഞ്ഞുതന്‍ കൂട്ടില്‍ക്കടന്നപ്പോള്‍
ആഗ്രഹമെങ്ങോ പറന്നു പോയി.